Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια αυτοάνοση φλεγμονώδης ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος, δηλαδή του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού, όπου καταστρέφεται η μυελίνη, το προστατευτικό κάλυμμα των νεύρων. Η μυελίνη είναι η ουσία που βοηθά στη μετάδοση των ηλεκτρικών ώσεων κατά μήκος των νευρώνων και συμβάλλει στην υγεία τους.

Αυτό το προστατευτικό περίβλημα στη σκλήρυνση κατά πλάκας καταστρέφεται με αποτέλεσμα τα ηλεκτρικά σήματα να επιβραδύνονται και τα ίδια τα νεύρα να παθαίνουν σοβαρές βλάβες προκαλώντας πολλά και διαφορετικά συμπτώματα (στη βάδιση, την αισθητικότητα, την ομιλία, την όραση, την ούρηση, τη στυτική λειτουργία ακόμη και τη νόηση και τη μνήμη).

Η σκλήρυνση κατά πλάκας μπορεί να «χτυπήσει» σε κάθε ηλικία. Η συχνότερη φαίνεται να είναι μεταξύ 20 ετών έως και 40 ετών.

Η συχνότητα στο γυναικείο φύλο είναι διπλάσια αλλά στους άνδρες φαίνεται να έχει χειρότερη πρόγνωση.

Θεωρείται πολυπαραγοντική νόσος και παρουσιάζει γεωγραφική κατανομή με αυξημένη συχνότητα στο βόρειο ημισφαίριο.

Καλείται δε κατά πλάκας σκλήρυνση γιατί μετά την απογύμνωση των νευρώνων από τη μυελίνη που τα περιβάλει, δημιουργούνται βλάβες σαν ουλές και εκεί ακριβώς εναποτίθενται ουσίες που σχηματίζουν πλάκες.